De rode Ünnerrock

Bitte prüfe den Text zunächst selbst auf Auffälligkeiten und nutze erst dann die Funktionen!
Wähle rechts unter „Einstellungen“ aus, welcher Aspekt untersucht werden soll. Unter dem Text findest du eine Erklärung zu dem ausgewählten Aspekt. Nicht jede Anmerkung ist für die Analyse gehaltvoll.
Hermann Boßdorf
De rode Ünnerrock (1921)
Nedderdüütsche Volkskomeedi in fief Akten

Uraufführung1921
SchauplatzDat Stück spält van Vörjohr bet Winter dorch all de fief Akten in de lütt drange Dönns van en Hallighuus. Achtern Finstern ahn Gardinen, dorch de man up de See kickt. In de Midd up de Späldäl de Disch. Rechts un links in de Wand en Bedd, dat bi Daag totrocken is. Vörn rechts un links en Doer. Allerhand Kraamstücken, de herümstaht, -liggt odder -bummelt, vermahnt an dat Fischergewarv van de Inwahners.

Zurück
WeiterUnbenannte Szene
Eerste Akt
Buten is disig Wäder. Dat Glas steiht wohrschienlich leeg. Bohle un Jülf sitt't tomidden de Stuuv an den Disch, de een an de rechte, de anner an de linke Sied, smöökt, hebbt de langen Been mit de hogen Schipperstäveln wied ünnern Disch stäken, dat se meist dormit Kollischoon kriegt, un de Handen deep in de Taschen wrangelt. De ool Kastenklock tackt, sünst is allens still.
BOHLE
na en Wiel.
BOHLE
Jä –
JÜLF
wedder na en Wiel.
JÜLF
Jä –
5
BOHLE
wedder na en Wiel.
BOHLE
Nu is Moder dood.
JÜLF
wedder na en Wiel, hett utkäken.
JÜLF
Is se.
BOHLE.
Weer jo oold. Keen Wunner.
10
JÜLF.
Fixe Oolsch weer dat noch. Jä –
BOHLE.
Nu is se dood.
JÜLF.
Dat's en Büx.
BOHLE.
Kummt nich wedder.
JÜLF.
Sall s' woll laten.
15
BOHLE.
Jä –
JÜLF.
Jä –
JÜLF.
Se smöökt, kiekt na See. Seggt wedder en Wiel nix.
BOHLE
wiest mit de Piep na See.
BOHLE
Treckt en Fierdagswäder up.
20
JÜLF.
Jo – dat Glas fallt.
BOHLE.
Ohm-Buur wull jo kamen.
JÜLF.
Denn laat em man lopen, sünst loppt he bi de Ebb un den Daak in enen Priel, odder de sollen See kummt em oevern Hals.
BOHLE.
Un denn is he ook dood.
JÜLF
na en Wiel.
25
JÜLF
Is riek. Hett Geld. Koent wi arven.
BOHLE.
Moder ehr eenzig Broder un hett keen Kind.
JÜLF.
Keen Kind – hett he nich – nee!
JÜLF.
Na en Wiel.
JÜLF.
Kann he aver noch krigen.
30
BOHLE.
Bi sien sösstig Johren? Un Widdmann –
JÜLF.
Hm – na – is noch en stävigen Keerl – Ohm- Buur – is he. Kann noch wedder frien.
BOHLE
drömerig.
BOHLE
Och – Schiet – Laat em!
JÜLF.
Is aver'n lustigen Vagel – bringt to supen mit.
35
BOHLE.
Jo, schaad – wenn he nich kummt!
JÜLF.
Kummt woll noch!
BOHLE.
Bi dat Wäder? Bi so'n Daak? So mall is Ohm-Buur nich.
JÜLF.
Is vör'n Düvel nich bang. Hadd Schipper warden künnt. Is'n Baas, is he, Ohm-Buur.
BOHLE
drömerig.
40
BOHLE
Moder ehr Broder – jä!
JÜLF
na en Wiel.
JÜLF
Jä – Moder ehr – is he ook. Uns' Moder weer ok en Baas van Wiev – weer se.
BOHLE.
Jo, wat hett se dat hier allens hollen, sider Vader bläven is in den groten Noordwest –
JÜLF.
Wi weren jo noch föfteihn- un sössteihnjoehrige Dalvs –
45
BOHLE.
Hett se allens alleen torechträten und - kleit – Moder –
JÜLF
na en Wiel.
JÜLF
Uns ook.
BOHLE.
Hett se! En Baas weer se – Moder –
JÜLF.
As ehr Broder Ohm-Buur. De hett ook dat Geld.
50
BOHLE.
Hett Moder nich hatt.
JÜLF.
Nee, is jo van de Olen ruutsmäten –
BOHLE.
Jo, wiel se den lütten Halligmann wull – hier – unsen Vader –
JÜLF.
Sünst – hadd se ook mehr hatt – uns' Moder – jä –
BOHLE
na en Wiel.
55
BOHLE
Hm – jä – Wat ik seggen wull – Wat meenst – wat wi twee woll likers up de Welt woeren, wenn Moders unsen Vader nich namen hadd?
JÜLF.
Jä, Minsch – wenn – dat's en Fraag. Musst den Paster maal fragen. De sprickt mit'n leven Gott, un de weet jo allens.
BOHLE.
Meenst dat?
JÜLF.
Jo, meen ik.
JÜLF.
Smöökt un swiegt.
60
BOHLE
na en Wiel.
BOHLE
Jä – Moders is jo nu dood –
JÜLF
ook so.
JÜLF
Jä – is se –
BOHLE.
Nu sitt't wi twee hier alleen up de Hallig.
65
JÜLF.
Jä, sitt't wi.
BOHLE.
Jä – ik – ik maak mi so mien Gedanken.
JÜLF.
Jä, ik ook – maak ik mi – mien ook – ik –
BOHLE
kickt em an.
BOHLE
Du ook?
70
JÜLF
kickt em an.
JÜLF
Jo – do ik – wenn doch Moder dood is –
BOHLE.
Und denn seggst nix, Minsch?
JÜLF.
Hest jo ook nix seggt, Minsch.
BOHLE.
Nu aver doch.
75
JÜLF.
Jä, ik jo ook.
JÜLF.
Se smöökt un swiegt.
BOHLE
na en Wiel.
BOHLE
Ik meen man –
JÜLF
kickt em an, töövt en Wiel, un as de anner nich mehr seggt, maakt he enen Pipentog und seggt.
80
JÜLF
Jo, ik ook –
BOHLE
kickt em an.
BOHLE
Wat meenst?
JÜLF.
Wull ik di ook fragen. Seggst dat jo nich.
BOHLE
na en Wiel.
85
BOHLE
Ik meen man – Moder is nu dood –
JÜLF.
Moder is dood –
BOHLE.
Kummt nich wedder –
JÜLF.
Liggt jo int Sark.
BOHLE.
Un de dood is –
90
JÜLF.
– is dood – Jä – dat's en Büx!
BOHLE
ritt sik tosaam.
BOHLE
Nu is aver hier keen.
JÜLF
doesig.
JÜLF
Wat? Hier? Hier sünd wi twee jo.
95
BOHLE.
Och, Tüünkraam, meen ik jo gor nich.
JÜLF.
Denn segg dat doch, Droehnbüdel.
BOHLE.
Ik meen, Moder –
JÜLF.
De is dood.
BOHLE.
Jo, aver'n twede Moder hebbt wi nich.
100
JÜLF.
Nä, een givt't man.
BOHLE.
Na, dat wull ik man seggen – dat!
JÜLF.
Och, Minsch, glöövst, ik kann en twede maken?
BOHLE.
Tüünbüdel –
JÜLF.
Droehnsack –
105
BOHLE.
Hest jo gor keen Ahnung, wat – wat – ik meen – ik –
JÜLF.
Ahnung – hm – Ik hebb eenmaal in mien Läven en Ahnung hatt, un dor – dor
JÜLF.
He verfallt wedder in sien Gedanken.
BOHLE.
So. Eenmaal hest al en Ahnung hatt – So –
JÜLF.
Hebb ik ook. In School noch.
110
BOHLE.
Och, Minsch, so lang her. Is jo nich mehr wohr.
JÜLF.
Wat? Dat sall – nich wohr sien sall dat? – Hm – na –
BOHLE.
Ik meen ganz wat anners – meen ik.
JÜLF.
Denn segg't. Radels raad ik nich, kummt doch jümmer wat anners bi ruut, as wat ik raden do.
JÜLF.
Se smöökt un swiegt.
115
BOHLE.
Jä, ik meen man, dat Moder nu dood is –
JÜLF.
Meen ik ook – dood –
BOHLE.
Un nu sitt't wi twee hier alleen up de Hallig – dat meen ik.
JÜLF.
Öch, Minsch, dor 's doch nix bi! Kaken kann ik doch. Un dat anner kriegt wi so biwäglang ook noch fardig.
BOHLE.
Jo – aver de Wasch –
120
JÜLF.
Koent wi doch ook – bäten waschen – ruff – ruff! –
BOHLE.
Un de tweien Hemden un Büxen – un Strümp – un –
JÜLF.
Maakt wi sünndags heel. Hebbt jo doch wider nix to doon.
BOHLE.
Jo – aver – ik meen –
BOHLE.
Smöökt. Swigend.
125
JÜLF.
Jä – jä –
BOHLE.
Dat Moder nu dood is –
JÜLF.
– is richtig! Is dood! Laat ehr. Weer oold noog. Tachentig Johren – dammi! Un up'n Posten bet up't lest.
BOHLE.
Weer se ook.
BOHLE.
Haut up'n Disch.
130
BOHLE.
Verdammi noch maal, dat du Torfkopp nich versteihst, wat ik meen!
BOHLE.
Steiht up un geiht up un daal.
JÜLF
kickt em groot an.
JÜLF
Ik – di nich –?
BOHLE.
Nee! Deist ook nich. Ik räd jümmerto. Aver du deist, as geiht di dat nix an.
135
JÜLF.
Hest noch keen Woord seggt, Tüünbüdel. Wat meenst denn?
BOHLE
bi em, haut up'n Disch.
BOHLE
Hier mutt wedder en Fru int Huus un up de Hallig. Ik bün de Öllst. Dat segg ik!
JÜLF
mit en langsaam Begripen.
JÜLF
Öch – so – en – Wiev sall hier her – Jä, hest al en twede Moder?
140
BOHLE.
Givt dat nich. Mutt en anner sien.
JÜLF.
Jä, wenn dat man wat ward! Is nich so licht to. Hierher –? Welkeen meenst denn, de hier hergeiht un uns' Huus wohrt?
BOHLE.
Jä, ümsünst deit dat keen.
JÜLF.
Nä, ümsünst is nich maal de Dood.
BOHLE.
Aver dor mutt sik doch een finden laten, de so'n Deenst annähmen deit – Dat meen ik doch –
145
JÜLF
deepdenkern.
JÜLF
Jä, Minsch, dat's nich so licht.
BOHLE.
Och, wat süll dat woll! Man mutt bloot eerst anfangen. Ohm-Buur mutt uns een besorgen.
JÜLF
haalt deep Puust.
JÜLF
O Minsch – jo – Ohm- Buur! – Dor hebb ik noch gor nich an dacht!
150
BOHLE.
Och, du Klütenkopp, ehrer man di wat kloormaakt hett, dat duurt bet anner Johr Nijohr –
BOHLE.
Bi't Glas.
BOHLE.
Dat Glas is fullen.
JÜLF
wiest mit de Piep na buten.
JÜLF
Ward disig! Höör! Dor sleit al de Nävelklock van Bakenhöörn.
155
JÜLF
Buten van feern ward van Tied to Tied en Klock anslagen.
BOHLE.
Ik meen, Ohm-Buur süll noch kamen.
JÜLF.
Jo, ik ook. Water is al heet in Koek.
BOHLE.
De Ebb is aver hast vörbi. Mutt sik ranhollen.
JÜLF.
Och, de hett den Düvel in'n Balg. Is nich bang – Ohm-Buur –
160
JÜLF.
Buten pingelt miteens de Huusdoerklock, un dor trampt een oever de Däl.
OHM-BUUR WESSEL WESSELS
kummt rin, en grote Handtasch in de Hand, Wiendrinkergesicht, lustig.
OHM-BUUR WESSEL WESSELS
Goden Dag ook, ji beiden Seeleuven! Dag, grote Dalv! Dag, lütte Dalv! Na,
OHM-BUUR WESSEL WESSELS
To Jülf.
OHM-BUUR WESSEL WESSELS
hest kakendig Water? –
165
JÜLF
steiht up.
JÜLF
Is en Büx, Ohm-Buur.
OHM
kickt rüm, rückt rüm.
OHM
Nee, rückt noch nich na Wievslüüd. Hebbt noch kenen annern Besöök hatt – wat?
BOHLE.
Wi – Besöök –? Woor süll de herkamen? Wievslüüd –?
170
OHM.
Jä, jä, jä, ik meen man –
OHM.
Packt ut de Handtasch en Buddel Konjak un sünst noch en Buddel.
OHM.
Hier hebbt wi wat to supen, Jungs, sünst dröögt wi hüüt namiddag tosaam as dodige Herings up de Lien. Jülf – du weesst Bescheed, mien sötes Wallfischküken – wat – weesst nich –?
JÜLF
nimmt de Buddels.
JÜLF
Jo, jo, Ohm-Buur.
175
OHM
smitt en groot Stück Fleesch in Papier hen up den Disch.
OHM
Un hier hebbt ji maal'n fixen Ossenbraden, Jungs! Van de ewige Gradenlutscheri mööt't ji jo bilütten de reinen Lutschbengels warden un junge Sticklegrintjes in'n Buuk krigen.
JÜLF
faat't dat Stück an.
JÜLF
Oha, Ohm –
OHM.
Legg man daal! Is al good! Weet al Bescheed. Sorg man för Natt, för Dröög hett de verdöömte Daak al sorgt.
180
JÜLF
stafft mit Buddels un Fleesch ruut na links.
OHM
bi Bohle, de an'n Finster steiht.
OHM
Du seggst jo gor nix, Wallrossbäbi. Is di wat oever de Lebber lopen? Hm?
BOHLE
dreiht sik na'n Disch.
BOHLE
Magst en Piep, Ohm- Buur?
185
OHM
kriggt sien Zegarrentasch ruut.
OHM
Ik mag kenen Stinkbroesel, nähm lever 'n orndlichen Stinkstaken!
OHM
Se sett't sik an'n Disch.
OHM
sitt achtern an de Langsied.
OHM
Jä –
190
BOHLE
sitt up sien ole Städ, Been lang ünnern Disch.
BOHLE
Jä –
OHM.
Weesst du, Bohle, du büst jo de Öllst van mien Süster ehr Küken. Ik glööv, du büst ook de Klöökst. Wat?
BOHLE
weet nich recht, wo he dat düden sall, in Benautheit.
BOHLE
Jä – öllst bün ik – bün ik sach –
195
OHM
kriggt ut de Handtasch enen roden Wievsünnerrock un bollt em breed utenanner hoog.
OHM
Kiek, wat is dat?
BOHLE
mit apen Mund.
BOHLE
Dat – dat –
OHM
lacht.
200
OHM
Hebb ik mi doch meist dacht. De grote Dalv kennt noch kenen roden Ünnerrock!
BOHLE.
Och, Ohm-Buur, nu laat doch – Wat süll ik woll nich! Aver – wat soelt wi dormit? Koent wi doch nich drägen.
OHM.
Nä, hebb man keen Bang, dat du so'n püken roden Ünnerrock mit dinen Traanstäven verstinkern süllst. Is dat nich en püke rode Farv, Bohle, wat?
BOHLE
benaut.
BOHLE
Hä –
205
OHM.
Lücht't de nich in de Ogen as de leve Avend- un Morgensünn? Direkt int Hart, dorch Buscheruntje un Hemd un Fell un Ribben un allens hendörch? Is dat nich en roden Ünnerrock, de enen olen Kalkutschenhahn noch dull un enen olen Bull noch wedder jung maken kann? Jung, segg! Is dat nich en dreemaalepüükten roden Ünnerrock, de enen bet in'n groten Töhn kiddeln deit – so mit enen Ruck un Tuck van'n Gävel bet in'n Stävel – wat?
BOHLE
de mit en doesig Mien dat Tüügstück ankickt.
BOHLE
Jä, Ohm-Buur – jä, Ohm-Buur – wat – wat soelt wi dormit? Dor koent wi doch keen Fischen mit fangen. Hä! hä!
OHM.
Nee, mien Soehn, dor soelt twee Wallrossküken mit fungen warden. Nu weesst dat.
BOHLE.
Och, Ohm-Buur, de riet't em jo bloot twei.
210
OHM
kickt em an.
OHM
Kann angahn. Woer keen Schaden. Wenn s' bloot up biten doot.
JÜLF
kummt mit de dampen Groggläs rin.
OHM.
So. Nu smiet bloot keen hen. Nu fall bloot nich oever dien egen Fischkutter-Fööt – höörst! Jümmer suutje, för dat Snuutje is de leve Grog bestimmt! –
JÜLF
stellt de Glas up'n Disch.
215
OHM.
He steiht!
OHM.
Rückt.
OHM.
Jungs, rüükt ji nix?
BOHLE
mit brede Näslöcker.
BOHLE
Hm! – Dat's en Grog, Ohm-Buur!
220
JÜLF
stolt.
JÜLF
Hebb ik maakt!
OHM
pröövt.
OHM
Dat's en Ohm-Buur-Grog, ji Wallrossküken! De sall ju maal de Seel kiddeln, dat ji de Engeln in'n Himmel Halleluja singen höört!
OHM
Drinkt.
225
OHM
Ah! Hest good maakt, Jülf!
JÜLF
sett't sik ook wedder.
JÜLF
Will ik menen. Ik verstah mien Saak!
OHM
leggt sik torügg in den Stohl.
OHM
Jä, jä, jä, wat ik nu aver seggen wull –
230
JÜLF
kriggt den Ünnerrock int Oog.
JÜLF
Wat's denn dat?
OHM.
Dien Slaaprock, mien Jung – hä?
JÜLF.
Slaap ook sünner Rock – slaap ik – hä!
BOHLE.
Soelt wi Wallfischen infangen – hä!
235
OHM.
Wallrossen, Seepeer, mien Soehn, hebb ik seggt! Musst de Fang nich so dorchenanner smiten.
BOHLE UN JÜLF
drinkt ook, aver sinnig.
BOHLE UN JÜLF
Hä! hä!
OHM.
Jä, wat ik seggen wull –
BOHLE.
Büst denn good oevert Watt kamen?
240
OHM.
As du sühst, mien Küken. Meenst, ik bün mien Geist? Nä, so'n dennigen Geist hebb ik nich.
JÜLF.
Nu kummt de Flood. Givt Wind.
OHM
kickt na Doer.
OHM
Jä, ik meen, ji wöörden noch mehr Besöök krigen.
BOHLE.
Mehr? Nu noch? Dat Water stiggt al. Un de Nävelklock sleit van Bakenhöörn.
245
OHM.
Jä, Kinnerslüüd, nu höört maal to. Maakt maal de Loepels up so wied as de Karkendoer up'n Sünndag un de Grootdoer up'n Austdag. Ik will ju maal wat verteilen. Un dat's nich so licht to för so'n poor Halligleuven.
BOHLE
drinkt.
BOHLE
Halligleuven is good –!
JÜLF
ook so.
JÜLF
Is dat! Baller man loos!
250
OHM.
Jue Moder, wat mien leve Süster weer, is jo nu dood.
BOHLE.
Hebb ik ook al seggt.
JÜLF.
Dat's en Büx – is dat!
OHM.
Un nu sitt't ji beiden Dwallhamels un Modersoehns hier alleen up jue Hallig. Un in de Bibel steiht al, dat dat nich good is, dat de Mann alleen is.
JÜLF.
Wi sünd jo twee.
255
OHM.
Noch slimmer. Dat geiht up de Duur nich.
BOHLE.
Hebb ik ook al seggt.
OHM.
Is jo woll nich moeglich! Dat hest du ook al seggt?
BOHLE
to Jülf.
BOHLE
Hebb ik dat nich, Jülf?
260
JÜLF.
Jo, hett he. Mutt wedder en Fru up de Hallig, hett he seggt. Ik aver meen: En twede Moder givt dat nich. Un kaken kann ik ook.
BOHLE.
Jo, aver dat's nich allens –
OHM.
Nee, sühst, mien Küken, dat meen ik ook. Wenn ji beiden Dalvs hier veer Wäken so alleen, so moderselenalleen huust, denn frät't ju upt lest Lüüs un Flöh up.
BOHLE.
Na, Ohm-Buur –
JÜLF.
Waschen kann ik ook. Vanwägen Lüüs un Flöh –
265
BOHLE.
Verdammi noch maal –
OHM.
Hier mutt wedder en roden Ünnerrock upt Eiland, Jungs, un den hebb ik hier glieks mitbrocht. Fählt bloot noch dat Wiev dorto.
BOHLE.
Hebb ik ook al dacht, Ohm-Buur.
JÜLF.
Hier kummt keen Deern her up uns' Hallig.
OHM.
Aver en Oolsch, mien Küken.
270
BOHLE
mit grote Ogen.
BOHLE
Oolsch, seggst?
JÜLF.
Hä – de Oolsch – de is doch nich gor poolsch?
OHM.
Nä, de Oolsch is ditschkatoolsch.
OHM.
Drinkt.
275
OHM.
Proost! Up de Oolsch!
OHM.
Sett't af.
OHM.
Maak mi noch enen, Jülf, mien lütten Jung, höörst!
JÜLF
nimmt dat Grogglas un stafft ruut.
BOHLE
nieschirig.
280
BOHLE
Hest al en Fru för uns, Ohm- Buur?
OHM
plietsch, knippt een Oog to, beluurt em.
OHM
Jo, hebb ik, mien Lütten.
BOHLE
de meist barsten deit vör Nieglichkeit.
BOHLE
Ohm-Buur – is – is dat en junge? Is dat – is dat en smucke?
285
OHM
behollt em int Oog.
OHM
Nä, mien Soehn, en ganz olen Schruvendamper.
BOHLE
heel ut sinen Droom brocht.
BOHLE
Och – en ole –
OHM
grient.
290
OHM
Jo, wat haddst du denn dacht?
BOHLE
benaut.
BOHLE
O, ik – ik hadd nix dacht – ik –
OHM.
Mien Bohle, mien Soehn, ik höör dien Gedroehn! Du haddst di dacht, denn geev dat wat to'n pussiren? Wat?
BOHLE
mit en Handgebärd.
295
BOHLE
Denk ik gor nich an, Ohm-Buur – pussiren – Wat is dat? Kenn ik gor nich! Ph!
OHM.
Dat kannst annerwoorns, mien Soehn. Aver nich in'n Huus'. Sünst givt dat Stried. Twee Hahns un een Höhn, dat givt nix, mien Soehn.
BOHLE.
Vanwägen Hahns! Ik bün doch de Öllst!
OHM.
Jo, een Johr. Dat markt man ju beiden aver nich an. Een is so groot üm so breed un so stiev un so droehnig un so dwalsch as de anner. Ji künnen för Twäschen dorchgahn.
BOHLE.
Ik bün aver jümmer de Vernünftigst. Ik hebb ook in School alltied baven minen Broder säten.
300
OHM.
Jo, twee Pletzen up de ünnerst Benk. Späl di bloot nich up.
JÜLF
kummt wedder mit dat frische Grogglas rin.
JÜLF
Spalt he sik up?
BOHLE
muulsch.
BOHLE
Snack! Verdammi!
305
OHM
pröövt.
OHM
Hm! – Jä – wat ik seggen wull –
JÜLF
sett't sik wedder.
OHM.
Richtig! Bi de Oolsch weren wi.
BOHLE.
Oold, best seggt, is se?
310
OHM.
Jo, oold as olmig Holt! Enen Tähn hett se man noch. Up een Been hutt't se. Un mit een Oog kickt se jümmer up dat anner.
BOHLE
maakt en vertwivelt Gesicht.
BOHLE
So'n Oevel –
JÜLF.
Hett s' kenen Puckel, Ohm-Buur?
OHM.
Richtig! Hadd ik meist vergäten. Dat best vergitt man jümmers. Jo! Enen Puckel hett s' ook noch. Kannst dinen Buscheruntje an upbummeln. Aver düchtig is se. Arbeiden kann se. Fixe Oolsch is dat.
315
BOHLE
kickt up den roden Ünnerrock.
BOHLE
Un de sall den smucken Ünnerrock antrecken? Dat Oevel?
JÜLF
mit en Handgebärd.
JÜLF
Wenn s' doch düchtig is. Laat ehr.
OHM.
Un wat de düchtig is! En Widdfru is se. Veer Mannslüüd hett s' hatt. Un all sünd s' doodgahn. Aver de Oolsch lävt.
320
BOHLE.
O verdammi noch maal!
JÜLF
mit grote Jungsogen.
JÜLF
Veer Mannslüüd? Kann sik denn en Fru veermaal verheiraden?
OHM.
Wat se dat kann? – Och, Jung, wat büst du doesig!
BOHLE
den en Licht upgeiht.
325
BOHLE
Un denn mit'n Puckel un'n Grelloog un'n Huttbeen? Ha! ha! ha! Ohm- Buur, du wullt uns wat up de Mau binden.
JÜLF
kummt ook dorachter.
JÜLF
Ha! ha! ha! Ohm-Buur is en Baas!
OHM
lacht mit.
OHM
Proost, Jungs! Verdammi noch maal, nu ward mi aver bilütten huddelig.
330
OHM
Steiht up.
OHM
De gode Fru wull hüüt oevert Wadd bi Ebbtied maal bi ju inkiken. Se ward sik doch nich in den Daak verbiestert hebben?!
OHM
Buten fangt de Wind an to fleiten. De Daak vertreckt sik.
BOHLE.
Mit dat Huttbeen un dat Glippoog – woer keen Wunner.
JÜLF.
De Wind kummt up. De Daak weiht weg. De Flood stiggt.
335
BOHLE
bi't Finster.
BOHLE
Nu kummt keen mehr oevert Wadd. Sünst is he verratzt. Ook so'n düchtige Oolsch. Halloh! Dor is al een! Dat is de Paster! Wat will de denn bis uns?
JÜLF
kummt hoog.
JÜLF
De Paster?
OHM.
Jo, Jung, maak gau noch enen Grog trecht för den Paster. De hett en kiddelige Näs. De kann nich rüken, wenn anner Lüüd alleen Grog drinkt.
340
JÜLF
na Doer.
PASTER
mit Seestäveln an, swarten Rock doroever un Oilrock, kummt rin.
PASTER
Goden Dag, up de Hallig alltohoop!
PASTER
Givt all de Hand.
DE ANNERN
ook so.
345
DE ANNERN
Dag, Herr Paster!
JÜLF
geiht ruut.
BOHLE
schuvt den Paster Jülf sinen Stohl hen.
BOHLE
Will Herr Paster so good wäsen un sitten gahn!
PASTER
leggt den Oilrock af.
350
PASTER
Dat ward frisch!
BOHLE.
Givt'n stiven Noordwesttosüüd, Herr Paster!
PASTER
mit brede Näslöcker.
PASTER
Hier rückt dat schöön na Grog. Marke: Wessel Wessels ut Olendiek.
OHM.
Herr Paster hett en fine Näs. Dat mutt man em taten.
355
PASTER
hett sik sett't.
PASTER
Mutt man as Paster ook hebben. Wenn man för de minschliche Seel to sorgen hett, kummt dat mehrstendeels up'n finen Rüker an. Na dat, wat de Lüüd seggt, kann man nich gahn. De leegt alltohoop. Aver de mehrsten hebbt densülven Geruch.
OHM.
So?
PASTER.
Jo. Ik meen, dat sünd mehrstendeels Swienjacks.
OHM
lacht.
360
OHM
Dat hebbt S' jem good seggt, Herr Paster.
OHM
Kriggt sien Zegarrentasch ruut.
OHM
Smöökt de Herr Paster en Zegarr?
PASTER
nimmt.
PASTER
Ik dank ook!
365
BOHLE.
Herr Paster, de Grog kummt ook gliek!
PASTER.
Nähm ik ook mit Dank an, mien Soehn! Segg maal, büst du nich de Öllst, de Bohle van Rickmers sien beiden Soehns?
BOHLE.
Jo, bün ik, Herr Paster.
PASTER.
Jä, ik kenn ju beiden siecht utenanner, is een so groot un so stuur as de anner. Un nu sitt't ji hier alleen up de Hallig, sider de leve Gott jue gode Moder to sik namen hett?
BOHLE.
Jo, sitt't wi, Herr Paster. Aver Ohm-Buur meen –
370
OHM.
Jo, ik meen nu man, Herr Paster, hier mutt wedder en Fru her, sünst givt dat hier keen Ordnung nich. De beiden Jungs verkaamt mi jo sünst ünner de Ogen.
PASTER
rookt, kickt Ohm-Buur an un kickt Bohle an.
PASTER
Mutt dat sach. Aver – Buur Wessels, wat för'n Fru sall dat wäsen?
OHM.
En Widdfru hebb ik al dorför, Herr Paster, Maike Harder, den Muurmann Jan Harder ut Niebrügg sien Widdfru.
PASTER.
So, so! Dat lett sik hören. Dat is denn jo al en öllere Fru, de mit so'n poor junge Keerls ümtogahn versteiht.
375
OHM.
Jo, Herr Paster, is dat.
JÜLF
kummt mit den Grog un sett't em den Paster hen.
JÜLF
Herr Paster –
PASTER
rückt un pröövt.
PASTER
Ik dank di, mien Soehn!
380
JÜLF
dwalsch.
JÜLF
Och – dorför nich, Herr Paster!
JÜLF
Geiht ant Finster un smöökt un kickt ut.
PASTER
hett drunken, mit en deep Puusthalen vull Tofrädenheit.
PASTER
Egentlich kaam ik hüüt egens dorför her na't Lüttjeoog.
385
OHM.
Wägen den Grog, Herr Paster?
PASTER
grient fien.
PASTER
Nä, mien gode Ulenspegel ut Olendiek. Ik meen wägen de Fru, de hier hermutt.
OHM.
Dorüm bün ik ook hier, Herr Paster. Un ik meen, de Fru süll ook al hier sien. Hadd mi seggt, se wull hüüt to Ebbtied oevert Wadd na't Lüttjeoog kamen un sik den Kraam hier ankiken.
OHM.
De Wind fleit't scharper.
390
PASTER.
So, so! Un se is nich kamen. Hm!
PASTER.
Kickt na Klock.
OHM
wiest den Ünnerrock.
OHM
Un ik hadd ehr doch gliek so'n smucken roden Ünnerrock mitbrocht, dat se wat Warms up'n Liev' hett hier up de windige Hallig.
PASTER
kickt den Rock un denn den Ohm an.
395
PASTER
Wo oold is de Fru?
OHM
treckt de Schullern.
OHM
Deit mi leed, ik hebb ehren Dööpschien noch nich sehn. Is den Muurmann Harder sien Widdfru ut Niebrügg.
PASTER.
Kenn ik nich. Widdfru – hm – dat givt ole un junge – Ik wull hier geern en vernünftige
PASTER.
He sprickt dat Woord heel langsaam mit enen Blick up den Ohm.
400
PASTER.
Fru herhebben.
OHM.
Dat de vernünftig is, dor stah ik för in, Herr Paster!
PASTER
to Bohle, de em doesig ansturrt.
PASTER
Bohle Rickmers, hest du denn noch nich an dacht, di en Fru to nähmen?
BOHLE
mit en breed Grinen.
405
BOHLE
Nä, Herr Paster.
PASTER
to Jülf.
PASTER
Du ook nich, Jülf?
JÜLF
ook so.
JÜLF
Nä, Herr Paster.
410
OHM.
Herr Paster, ehrer de beiden Wallrossküken to en Fru kaamt, ehrer leggt de Hahn Eier.
PASTER
grient, drinkt, smöökt.
PASTER
Hm! Selig sünd, de dor geistlich arm sünd, denn jem höört dat Himmelriek!
JÜLF.
Ward en harden Wind!
OHM.
Sünd Se mit de Bood alleen hier, Herr Paster?
415
PASTER.
Jo, dat schaadt nich. Ik hebb Tied. Ik tööv, bet dat afflaut.
BOHLE.
Sünst nähmt wi Se mit, wenn wi Ohm-Buur na Huus seilt, Herr Paster.
PASTER.
Danke, mien Soehn, en Halligpaster mutt alleen seilen koenen.
OHM
leggt den roden Ünnerrock bisied.
OHM
Dat de Oolsch nich kamen is! Jo, jo – so sünd aver de Wiver! O, o! Düsse Wiver! –
420
JÜLF
hett al en poormaal scharp ut dat Finster na Sied utkäken, nu nimmt he den Kiker un kickt to.
BOHLE.
Wat hest, Jülf?
JÜLF.
Dor steiht en Fru up de Seehundskliff un winkt. De hett sik verlopen. Un nu stiggt dat Water üm de Kliff.
OHM
jumpt hoog.
OHM
Wat? Un dat seggt de Bengel, as wenn dor en ool Heringstünn stünn!
425
OHM
Ritt em den Kiker weg.
PASTER UN BOHLE
ook ant Finster.
BOHLE.
Kann ik so sehn, dat dor een steiht. De Daak is jo weg.
OHM
givt den Paster den Kiker.
OHM
Dat is se. Dat is de Fru, de hett sik in den Daak verlopen.
430
BOHLE.
Och, de Oolsch mit den Puckel –
JÜLF.
Un de Glippogen –
BOHLE.
Un dat Huttbeen –
JÜLF.
Un de veer doden Mannslüüd –
BOHLE.
De laat man nu ook versupen.
435
JÜLF.
So'n Scharnoekel! Wat loppt s' denn biester?
OHM.
Jungs, sünd ji besapen? Ji woelt de Fru doch nich versupen laten?
PASTER
leggt den Kiker hen.
PASTER
Dat ward höögste Tied, dat de Fru Hülp kriggt, sünst –
PASTER
He treckt den Oilrock an.
440
OHM.
Woelt ji beiden Slefen maal maken!
BOHLE
wrantig.
BOHLE
Pöh! Üm so'n Oolsch!
JÜLF
ook so.
JÜLF
Un de is noch poolsch! Wat loppt se denn dor rüm!
445
BOHLE.
Laat ehr man swemmen!
JÜLF.
Odder flegen. So'n Hexen koent all flegen.
PASTER
mit en Borenstimm.
PASTER
Rickmers Jungs, sall jue Paster alleen loos mit de Bood?
BOHLE.
Och, Herr Paster, so'n scheve Oolsch –!
450
BOHLE.
Langt langsaam na Oilrock un Süüdwester.
PASTER.
Scheev odder graad, Minsch is Minsch! Uns' Herrgott hett de scheven un de graden maakt. Rickmers Jungs, sall jue Paster alleen ruut in de Brandung un sien Läven för en anner upt Spill setten?
BOHLE
maakt gauer.
BOHLE
Nee, Herr Paster, wenn't sien mutt!
JÜLF
hett gau Oilrock un Süüdwester oever.
455
JÜLF
Denn soelt ji maal sehn, wat Rickmers Jungs koent, Herr Paster!
PASTER
ruut.
PASTER
Dat wull ik man menen!
BOHLE UN JÜLF
em na.
OHM
in de Doer.
460
OHM
Ik holl wieldess dat Water heet für den Grog!
OHM
Dreiht sik üm un trampt ärgerlich up.
OHM
Dat mi nu ook düsse swarte Schandarm dortwüschen kamen mutt!
(Hermann Bossdorf: Gesammelte Werke. Kritisch herausgegeben von Dr. Willy Krogmann, Hamburg: Richard Hermes Verlag, 1952–57.Aus: Fischer, Frank, et al. Programmable Corpora: Introducing DraCor, an Infrastructure for the Research on European Drama. In: Proceedings of DH2019: Complexities, Utrecht University, 2019. Ursprünglich aus: Textgrid, CC BY-SA 3.0.)
Dieser Text könnte aus folgender Literaturepoche stammen: