1
So'n Gaudsbesitters sünd gewöhnlich
2
Gefährlich nägenklauke Ort,
3
Sei dauhn, as wenn de Weisheit ganz perßönlich
4
In ehren Kopp wir rinne fohrt.
5
Wenn ick Fru Weisheit äwerst wir,
6
In ehren Kopp wir ick nich rinne tagen,
7
Ick hadd mi leiwerst meid't in ehren Magen,
8
Dat's doch en vel behaglicher Quartier. –
9
Na lat't man sin, oll Fründ! Dat is man Spaß,
10
Wes't Ji man still! Gewt Jug taufreden!
11
Wat schert Jug dat, wenn Hinz un Klas
12
So in't Gelag herinne reden?
13
Wat makt dat ut, wenn Jug so'n Stubenhucker,
14
So'n jämmerlichen Kirl, so'n armen Slucker,
15
De nich 'ne Pip Toback is wirt,
16
Ok mal ens an den Wagen führt.
17
Nehmt Tint un Fedder, set't Jug dal
18
Un schriwt: »Mein lieber Moses, schickt mich mal
19
Gleich auf die Stell en dausend Daler Geld!«
21
Un schriw mit »mir« un »mich« ok richtig:
22
»mein lieber Moses, lieber Freund,
23
Wollt Ihr mir nich en Taler leihn?«,
24
Denn paßt mal up, denn ward Ji't seihn,
25
Dat hei mi nich en Daler leihnt,
26
Un hadd'ck em ok wat vörgeweint. –
27
Na, wenn Ji dit bedenkt, oll Fründ,
28
Seggt, wir denn dat woll ok nich billig,
29
Dat Ji mi af un an ok willig
30
En lütt Privatvergnäugen günnt?
31
Nich wohr, Ji holl't nu up tau schellen?
32
Ick will Jug ok en Stück vertellen:
37
Na, kort un gaud, dor satt un slep'e
38
(hei was so sachten drusselt in),
39
Dunn kamm tau em herin sin Scheper,
40
Un hei vermünterte sick swinn.
41
»je, Herr, mit de verdammten Hamel,
42
Dat weit ick nich, wat de regiert.
43
Wo dat woll möt?« seggt Scheper Zamel,
44
»nu is all wedder ein krepiert.«
45
»de Sak, de ward mi doch tau wichtig!
46
Den Dunner! Wedder einer dod?
47
Ick glöw, de Sak, de is nich richtig,
48
De Hitt in'n Stall, de is tau grot.«
53
So'n Warmnis is nich äwerdrewen,
54
Un jeder, de dat Schapveih kennt,
55
De ward gewiß mi recht drin gewen:
56
Dat is dat wohre Temprament.«
61
»ja, mit de Krankheit ward dat gröter,
62
Un in den Stall süht't gruglich ut. –
63
Wo? Venus, du verfluchter Köter!
64
Willst du mal ut de Stuw herut?«
65
Sin Hund hadd sick herinne sleken.
66
»je, Herr, ick weit kein Hülp nich mihr.
67
Min Fru ded ehr de Suchten breken,
68
Doch dat hett hulpen nich en Spir.«
97
»na, Herr, wo is't? Is hei nu wedder beter?«
98
Doch unse Ritter antwurt't nich,
99
Un as de Scheper kamm, dor set'e
100
In'n Meß un rallögt fürchterlich.
125
»ne, dit kann ick nich verstahn!
126
Ach, min Angst ward ümmer gröter!
127
Venus, du verfluchter Köter,
128
Willst du ut den Weg mal gahn!«
133
Ick bün noch in den Kopp ganz däsig,
134
Un min Verstand is dämlich schir –
135
Von nu an, Scheper Zamel, les' ick
136
Ok in dat Dokterbauk nich mihr.«
137
»un dat, dat kän'n Sei mi tau glöwen«,
138
Säd Zamel, as hei mi't vertellt,
139
»hei les' nie mihr in sinen Lewen;
140
Sin Bauk würd up dat Rigel stellt.«
141
»na, würd de Hamel wedder beter?«
142
»ih, de würd heil un deil gesund.«
143
»un Venus, de verfluchte Köter?«
144
»ih, dat's noch ümmertau min Hund.«
145
»un het't sick mit den Ritter gewen?«
146
»ne, Herr, de hett dat nich verwunn'n,
147
Un de is ümmer düsig blewen
148
Un hett mindag sick nich besunn'n.«